Het grote tegendeel

Dit weekend werd ik geholpen door twee vriendelijke Islamitische mannen.
Vroeger klonk deze zin minder vreemd dan dat het sinds 7 januari klinkt.

Met de aanslag op Charlie Hebdo is er niet alleen een aanval gedaan op de vrijheid van meningsuiting, maar ook op tolerantie.
Op 7 januari besloten enkele zieke terroristen dat een aanslag op het satirische Franse blad Charlie Hebdo het beste was voor hun geloof.

Vrijheid van meningsuiting is de discussie van het moment. Hoe ver mag je gaan?
Wat Charlie Hebdo deed kan ook niet per definitie goedgekeurd worden. Ook zij deden mensen pijn met hun satire. Geeft dat iemand het recht tot doden? Nee. Geeft het ons het recht tot nadenken? Ja.
Nadenken over wat vrijheid van meningsuiting nou eigenlijk betekend. Ik heb er niet zo snel een antwoord op. En ik denk dat ik daar niet de enige in ben.
Als journalist in spe vind ik die vrijheid belangrijk, maar ik zou het nooit willen gebruiken op een manier waarmee ik anderen pijn doe. Ik zou nooit de god van iemand belachelijk willen maken door hem zoenend op de voorpagina te zetten.
Ja, er moeten grappen gemaakt worden over geloof, over seksualiteit, over cultuur. En ja, men moet wat losser worden omtrent dat soort grappen, wat toleranter. Maar het moet niet te ver gaan.

Volgens sommigen kwam de aanslag op Charlie Hebdo door een verschil in humor. Er wordt zelf geroepen dat ‘humor’ meegenomen moet worden in de inburgeringscursussen. Het is triest dat er momenteel zo moet worden nagedacht over cultuur. In plaats van die inburgeringscursus kunnen we ook gewoon geen grappen over religie meer maken op een voorpagina.
Ohja, maar dat druist weer in tegen de vrijheid van meningsuiting.

Het is een naar dilemma, die vrijheid.
Ik ben in ieder geval blij dat voor mij het tegendeel maar weer eens is bewezen.
Want toen ik afgelopen weekend uit mijn werk mijn fiets wilde pakken, zag ik dat iemand het leuk had gevonden om een domino-day uit te voeren. De gehele rij fietsen lag om en bovenop mijn fiets.
Met veel moeite probeerde ik om hem ertussenuit te krijgen en ineens zag ik twee paar handen tevoorschijn schieten en enkele fietsen wegtrekken. Twee vriendelijke jongens, van ik gok Marokkaanse afkomst, hielpen me met het loskrijgen van mijn fiets.
Toen ik dit eenmaal gelukt was kreeg ik een high-five en een schouderklopje. We moesten alle drie lachen vanwege de onhandigheid waarmee we de fiets los hadden gekregen. Een soort universele vorm van humor…

Er zijn vele soorten uitspraken die je kan doen omtrent humor.

Zo kan je zeggen dat alle Hollanders gierig zijn en alle Belgen dom. Je kan echter ook zeggen dat alle mensen van islamitische komaf per definitie slechte mensen zijn.

Er is echter een verschil tussen deze uitspraken. Het ene is een vorm van humor en het andere is een aanval op een cultuur. En dat is iets om over na te denken.

Houdoe en bedankt.

Advertenties

Een gedachte over “Het grote tegendeel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s