Het IKEA-gevoel

Een tijdje geleden schreef ik voor school een artikel over het IKEA-gevoel. Gezien ik binnenkort zelf naar de IKEA zal moeten leek het me toepasselijk dit artikel op mijn blog te posten.

 

Het IKEA-gevoel

Enkele kinderen worden krijsend naar de opvanghoek bij de ingang van de Ikea gebracht. Naar de welbekende ballenbak, een broeikas voor enge ziektes.

Een moeder loopt met een tevreden blik de trap naar de eerste verdieping op. Lekker een half dagje IKEAhoppen.

Bovenaan de trap ruikt het naar geurkaarsen. Een zoete, weeïge geur. De werking van de geur is vergelijkbaar met de werking van de geur van bloemen op bijen. Klanten worden als zoemende insecten aangetrokken tot deze heuse IKEA-geur.

Op de verdieping staat het vol met banken, bedden en tafels. Tientallen tot in details ingerichte huiskamers en keukens staan verspreid over de verdieping. In een van de huiskamers ligt er op de deurmat een IKEA-catalogus voor de deur. Verderop hangt er een stel jurken in een half openstaande kast.

Het lijken perfecte woningen, maar er mist iets. Er hebben geen gezinnen in gewoond en dus mist het de geleefde uitstraling die zoveel huiskamers in het echt wel hebben.

Een nogal hispterachtig stelletje test opgewekt een bankstel uit en geeft elkaar een kus. Waarschijnlijk zien ze het al helemaal voor zich, zo’n IKEA-huiskamer. Een kindje, het liefste een meisje, erbij en een hond of poes en hun leventje is af. Hij heeft waarschijnlijk een goede baan bij de bank, zij werkt gegarandeerd in een tuincentrum. In hun achtertuin zullen ze kippen houden en een moestuin aanleggen. Een echt IKEA-gezinnetje.

Aan het einde van enkele uitgestalde kinderkamers, vol met felgekleurde wanden en vrolijke bedjes die je zelf als kind nooit had, bevind zich een ruimte met bakken vol knuffels. Een soort Narnia voor kinderen die niet achter zijn gelaten bij de ballenbak.

Een trap geleid de druk rondkijkende bezoekers naar de minst boeiende plek in de IKEA. Een ruimte vol met lampen, lichtknopjes, plantenbakken en wc-brillen.

Het is er kaal en minder knus dan de eerste verdieping. Felle led lampen verlichten de stalen stellingen. De klanten lijken sneller door deze plek te lopen dan dat ze bij de huiskamers deden.

Ze lijken zich allemaal naar een plek toe te bewegen. De uitgang. Het lijkt wel alsof de IKEA het zo gepland heeft; klanten zich eerst in een prachtige wereld laten wanen en vervolgens de harde realiteit van led verlichting en stopcontacten in schoppen.

Het schijnt te werken, want nadat ze hun kasten en tafels hebben afgerekend lijken de ouders nog opgeluchter te zijn hun kinderen weer op te halen.

Weer lekker naar huis, waar alles wel echt is.

Advertenties

Een gedachte over “Het IKEA-gevoel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s